Als dromen sliertjes waren…

Verwoed probeer ik de kluwen te ontwarren, maar zodra ik een sliertje los heb gepeuterd, lijken de andere draadjes zich nog meer te verstrengelen. Het kost tijd en moeite, maar dat wist ik voor ik er aan begon. Eindelijk heb ik een los eindje gevonden en knoop het snel aan de zijne vast, voor het me weer ontglipt. Ik trek hard aan mijn kant van het knoopje, terwijl hij aan de zijne trekt. Ik glimlach tevreden als het stevig genoeg blijkt te zijn. Geduldig begin ik aan het tweede sliertje; het gaat nog steeds moeilijk, maar ik geef niet op. Een derde en vierde sliertje volgen. Met steeds meer zelfvertrouwen ga ik de wirwar van draden te lijf, en het gaat me steeds makkelijker af. Ik ga net zo lang door tot we onlosmakelijk verbonden zijn.

Print Friendly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>